برنامه نویسی، بر خلاف بازی و ویرایش ویدیو، نیازی به رایانه ای پیشرفته ندارد که آخرین پردازنده و کارت گرافیک را در اختیار داشته باشد. حداقل نیاز سخت افزاری، ورود به کدنویسی را آسان می کند، حتی اگر از Chromebook استفاده می کنید.
با این حال، انتخاب سیستم عامل شما می تواند تأثیر قابل توجهی در سفر کدنویسی شما داشته باشد. اگرچه لینوکس همچنان در زمینه بازی و طراحی گرافیک از ویندوز 11 عقب است، اما اگر به برنامه نویسی علاقه دارید، دلایل زیادی برای انتخاب توزیع لینوکس وجود دارد.
لینوکس به عنوان یکی از سیستم‌عامل‌های محبوب جهان، جایگاه خود را در دنیای کدنویسی به خوبی اثبات کرده است. در این مقاله، ما به بررسی 5 دلیل کلیدی می‌پردازیم که لینوکس را بهترین سیستم عامل برای کدنویسی می‌سازد. با هم، به اهمیت این سیستم عامل در جهان توسعه نرم‌افزار پی خواهیم‌برد و نشان خواهیم‌داد که چرا برنامه‌نویسان به این سیستم عامل اعتماد دارند.
1. لینوکس منبع باز، جامعه محور و بسیار قابل تنظیم است
به لطف مجوز عمومی گنو، کل کدهای منبع هسته لینوکس و توزیع های لینوکس منبع باز و کاملا شفاف هستند، به این معنی که می توانید رابط کاربری توزیع لینوکس مورد علاقه خود را با راه اندازی یک ویرایشگر کد و تغییر کد منبع آن تغییر دهید. لینوکس همچنین بسیار جامعه محور و مستند است و عیب یابی هر مشکلی را که ممکن است هنگام استقرار برنامه های خود با آن مواجه شوید آسان می کند. برخلاف به‌روزرسانی‌های باگ ویندوز 11، لازم نیست هر بار که یک به‌روزرسانی جدید برای توزیع لینوکس مورد علاقه‌تان منتشر می‌شود، باگ‌ها را برطرف کنید یا با مشکلات سازگاری برنامه‌های خود مقابله کنید.
علاوه بر این، توزیع‌های لینوکس قابلیت سفارشی‌سازی نامحدودی را ارائه می‌کنند زیرا می‌توانید برنامه‌ها، ماژول‌ها و سرویس‌هایی را که می‌خواهید برای سیستم خود انتخاب کنید. لینوکس نسبت به ویندوز با POSIX سازگارتر است. بنابراین، هر برنامه‌ای که در لینوکس ایجاد می‌کنید می‌تواند به راحتی به macOS و دیگر سیستم‌عامل‌های مبتنی بر یونیکس منتقل شود.
2. لینوکس حداقل سیستم مورد نیاز را دارد
همانطور که قبلاً اشاره کردم، برای ایجاد، ویرایش و اشکال زدایی برنامه ها به رایانه شخصی قدرتمند نیاز ندارید. اگر یک سیستم ده ساله دارید، می‌توانید با نصب لینوکس جان تازه‌ای به آن بدهید. اگر یک سیستم دهه عتیق از اوایل دهه 2000 دارید، حتی می توانید محیط دسکتاپ را برای راه اندازی SSH بدون هد رها کنید.
در مقابل، ویندوز 11 از شما می‌خواهد که حداقل 4 گیگابایت رم، 64 گیگابایت فضای ذخیره‌سازی و یک CPU 64 بیتی داشته باشید که از TPM نسخه 2 پشتیبانی می‌کند. که همراه با آخرین سیستم عامل مایکروسافت است. ناگفته نماند که اکثر ابزارهای توسعه نرم افزار در درجه اول برای سیستم های مبتنی بر یونیکس قبل از اینکه به ویندوز منتقل شوند طراحی شده اند، بنابراین عملکرد بهتری از اکثر IDE ها و ویرایشگرهای کد در لینوکس خواهید داشت.
3.لینوکس پکیج منیجر های بهتری دارد
فرض کنید باید پایتون را روی سیستم ویندوز خود نصب کنید. ابتدا برای دانلود آخرین نسخه پایتون باید به وب سایت رسمی بروید. سپس، باید فایل exe. را اجرا کرده و دایرکتوری را قبل از تنظیم پایتون مشخص کنید. اگر محیط توسعه یکپارچه دیگری (IDE) می‌خواهید، باید همان فرآیند بالا را دنبال کنید. و این قبل از بررسی سایر کتابخانه‌هایی است که ممکن است برای پروژه خود نیاز به دانلود داشته باشید. اینجاست که مدیران بسته به کمک می آیند. شما می توانید تمام کتابخانه ها، ماژول ها و بسته های خود را فقط با وارد کردن یک خط در ترمینال سیستم عامل نصب کنید.
اگرچه ویندوز از چند پکیج منیجر مانند Winget و Chocolatey پشتیبانی می‌کند، اما نمی‌توانند با APT، Pacman، DPKG، RPM و سایر بسته‌های مدیریتی که به‌طور پیش‌فرض در لینوکس قرار دارند، رقابت کنند. برای یکی، پکیج منیجرهای ویندوز تعداد زیادی ماژول ارائه شده توسط همتایان لینوکس خود را ندارند. اگرچه Chocolatey یکی از بهترین برنامه‌ها برای نصب بسته‌ها در ویندوز است، اگر می‌خواهید از همه ویژگی‌های ممتاز آن استفاده کنید، به اشتراک پولی نیاز دارد. آن را با پکیج منیجر های لینوکس رایگان مقایسه کنید که علاوه بر ادغام بیشتر با توزیع لینوکس شما، ماژول‌های زیادی را پشتیبانی می‌کنند، و به راحتی می‌توان فهمید که چرا لینوکس در مورد سادگی اشتراک‌گذاری و دانلود بسته‌ها، کیک را قبول می‌کند.
4.یادگیری لینوکس مدیریت سرور را بسیار ساده تر می کند
لینوکس با عملکرد سریع، ویژگی‌های امنیتی قوی و مقیاس‌پذیری بالا، سیستم‌عامل انتخابی برای اکثر سرورهای وب و پلتفرم‌های ابری است. علاوه بر این، بیشتر نقش‌های مدیریت سرور نیاز به آشنایی با برنامه‌نویسی bash و shell دارند که از طریق ترمینال‌های قدرتمند در اکثر توزیع‌های لینوکس قابل دسترسی هستند.
از آنجایی که سیستم فایل کلی، کتابخانه‌ها و دستورات ترمینال تا حد زیادی بین توزیع‌های لینوکس و سرورهای وب مشابه هستند، مهارت در رابط لینوکس به شما در مدیریت سرور برتری می‌دهد. یادگیری زیر و بم لینوکس، پرش به کانتینری‌سازی را بی‌نهایت آسان‌تر می‌کند، زیرا اکثر ماشین‌های docker و مجازی مبتنی بر لینوکس هستند.
5.WSL2 نمی تواند جایگزین لینوکس بومی شود
ساب سیستم ویندوز برای لینوکس که در سال 2016 منتشر شد، تلاش (عمدتاً موفق) مایکروسافت برای سازگار کردن ابزارها و برنامه‌های خط فرمان لینوکس با ویندوز بود. WSL1 از یک لایه ترجمه برای اجرای یک توزیع کامل لینوکس در دستگاه ویندوز 11 شما بدون سربار عملکرد یک ماشین مجازی استفاده می کند، اگرچه از همه باینری های لینوکس و تماس های سیستمی پشتیبانی نمی کند. مایکروسافت این مشکل را با تغییر به یک «ماشین مجازی کاربردی سبک وزن» برای دومین نسخه WSL برطرف کرد. به لطف پشتیبانی از هسته لینوکس، WSL2 به سرعت به یک راه حل محکم برای هر کسی که به دنبال یک محیط توسعه لینوکس مانند در ویندوز بود تبدیل شد.
با این حال، WSL2 هنوز به اندازه کافی خوب نیست که به طور کامل جایگزین لینوکس شود. در حالی که WSL2 عملکرد کلی بهتری نسبت به مدل قبلی خود دارد، اما به خاطر داشتن حافظه زیاد معروف است. اگر بخواهید اسناد را در سیستم فایل ویندوز تغییر دهید یا ذخیره کنید، زمان خواندن و نوشتن WSL نیز تاثیرگذار خواهد بود. در نهایت، نسخه دوم ساب سیستم ویندوز برای لینوکس هنوز با پورت های سریال و OpenCL API ناسازگار است.
آیا توسعه دهندگان باید ویندوز را کنار بگذارند و به لینوکس روی آورند؟
نه! برای یک برنامه نویس معمولی که آماده راه اندازی دوگانه لینوکس و ویندوز نیست، دومی یک سیستم عامل مناسب باقی می ماند. اگر چارچوب Net و زبان های مرتبط با آن را یاد می گیرید، بهتر است از ویندوز استفاده کنید زیرا فریم ورک نرم افزار اختصاصی مایکروسافت برای سیستم عامل طراحی شده است. توسعه بازی و رندر سه‌بعدی از دیگر زمینه‌هایی هستند که ویندوز در لینوکس در آنها پیشی می‌گیرد.
اما اگر حداکثر راحتی و مدیریت منابع کارآمد را می‌خواهید، بهتر است از لینوکس استفاده کنید. در واقع، لینوکس برای DevOps، مدیریت سرور و توسعه وب بسیار بهتر است. راه‌اندازی لینوکس بر روی کامپیوتر اصلی‌تان، حرکت در محیط تولید را آسان‌تر می‌کند و شما را در معرض Nagios، Webmin و سایر ابزارهای توسعه انحصاری لینوکس قرار می‌دهد.
توضیع های لینوکس
به طور خلاصه، توزیع‌های لینوکس نسخه‌های ویژه‌ای از سیستم‌عامل لینوکس هستند که توسط گروه‌های مختلف توسعه داده می‌شوند. این توزیع‌ها شامل نرم‌افزارها، کرنل، ابزار و تنظیمات خاص به‌منظور ارائه یک تجربه خاص به کاربران می‌شوند. به این توزیع‌ها، «دیسترو» هم گفته می‌شود.
معروف‌ترین انواع لینوکس عبارتند از:
1. Ubuntu: یکی از محبوب‌ترین توزیع‌های لینوکس با محیط گرافیکی زیبا و ساده است. بسیار مناسب برای کاربران مبتدی.
2. Debian: یک قابلیت پایدار و معتبر که برای پایداری و امنیت معروف است.
3. Fedora: یک توسعه و با ابزارهای توسعه جدید که به خوبی برای توسعه نرم افزار مناسب است.
4. CentOS: یک ایجاد بر Red Hat Enterprise Linux (RHEL) که برای محیط‌های سروری مناسب است.
5. Arch Linux: یک مجموعه اختصاصی برای کمتر و قابل قبولی که به برنامه‌نویسان توسعه و تنظیم سیستم‌های دلخواه خود اجازه می‌دهد.
هر یک از این محصولات دارای ویژگی‌ها و جوانب منحصر به فرد هستند و برای نیازها و تجربیات شما مناسب هستند.
نتیجه
با توجه به انعطاف‌پذیری، ابزارهای توسعه کاربردی، امنیت بالا، بهره‌وری بالا و حمایت از جوامع توسعه، لینوکس برای برنامه‌نویسان بهترین سیستم عامل برای کدنویسی است. این سیستم عامل ابزارها و منابع لازم را فراهم می‌کند تا برنامه‌نویسان بتوانند نرم‌افزارهای بی‌نظیر خود را ایجاد کرده و توسعه دهند.